13 juni: Calvi - Porto
's Nachts op de camping van Calvi werd me al hoestend en rochelend duidelijk dat de eerste etappe er allesbehalve voor me inzat. De uit voorzorg meegenomen keelpijntabletten waren er in rap tempo doorgegaan en nog steeds voelde ik een blok hout in mijn keel zitten. Dus werd attractie nummer een vandaag de dokter van Calvi. Gelukkig rustte er op deze dag de zegen van St. Anglais, de beschermheilige van alle Engelstalige Fransen. (De enige beschermheilige met een 24-urige werkweek.) Hoe dan ook, gelukkig verstond docteur Brigitte Malter-Fade genoeg Engels om de diagnose angina te kunnen stellen. Ze schreef een of andere antibioticum voor, waarmee ik gelukkig de volgende morgen al zou kunnen fietsen.

En zo reed ik met Reindert en Richard richting Porto. Halverwege stopten we bij een barretje bovenop een col. Na een drankje vervolgden we onze weg. Onderweg viel ik soms in slaap, al gaf het landschap onderweg daar geen aanleiding toe. Maar ja, de dokter had me tenslotte gezegd om rust te houden. 's Avonds kreeg ik de impact van mijn 'receptje' door toen ik om half zeven nog 'even' een dutje deed. Tegen achten zat Richard te denken waarom er een bord niet geclaimd werd. Een kwartier later wekte hij me en zat ik stevig slaapdronken aan tafel.

Vorige pagina Volgende pagina