15 juni: Ajaccio en Porticcio
Er waren twee attracties waar ik uit kon kiezen vandaag: het strand of Ajaccio. Maar vooraleerst deed ik het vanochtend heel rustig aan. Pas tegen elven gingen ik, Carla en Gerard de fiets op om Ajaccio, de officiele hoofdstad van Corsica, te bekijken. Opnieuw over de N196, maar deze was gelukkig minder druk nu. In Ajaccio parkeerden we onze fietsen bij een toeristisch bureau, tegenover de markt.

Ik stelde voor om meteen de markt te bezichtigen. Ik heb wat met markten. Omdat
ze gericht zijn op de lokale bevolking, niet zo zeer op toeristen, is het aanbod meestal goed. Ook zie je meteen wat lokaal populair is. Zo werden charcuterie, kazen, olijfolie en diverse alcoholische dranken verkocht. Maar de mooiste kraam was deze met zakken met allerlei kruiden. Eerst kocht ik van de verkoper een fles olijfolie en in gedachten ook het recht om deze kraam eens rustig te fotograferen.

We vervolgden ons struinen door Ajaccio richting
het citadel, dat gesloten bleek. Daarna kwamen we langs de kathedraal van Ajaccio, het geboortehuis van Napoleon en het standbeeld van Napoleon en zijn broers. Toen kwamen we aan bij de boulevard, waar we een leuk terras opzochten. Tussen de zonnebadende gasten stond een zonnig
terras, compleet met rieten dak en uitzicht over de blauwe zee. Op ons verzoek werden drie salades en een rose neergezet. 'Réserve à Marina' van Plage St François in Patrimonio, zoek het maar eens op. Deze smaakte heerlijk, maar met Gerard en Carla heb ik afgesproken dat we het over de prijs niet meer hebben.

Terug op de camping in Porticcio deed ik meteen mijn zwembroek aan en koos koers richting het strand. Porticcio heeft een bijzonder fraai strand met overzicht over de baai waaraan Ajaccio ligt. Een eindje verderop een Genueese toren. Wat mis ik nu nog? Oh ja, een badhanddoek, Nu is wel de eerste mogelijkheid om mijn snorkel uit te proberen. Nadat ik mijn ademhalingsreflexen weet te overtuigen dat ik onder water kan ademen, ga ik wat meer ontspannen rondpeddelen. Fel zonlicht schijnt op de bodem, waar ik langs de rotsen en stenen allerlei vissen kan zien. Sommige zijn wel 25 centimeter.

Tegen zessen bij de corvee, waggelt een dikke eend met ware doodsverachting langs onze keuken. Piet, die op dat moment ingrediënten voor het avondeten zit te snijden, haalt uit met het mes, mist op een haar na het linkervoorwiel van de Cycletours bus en krijgt de prijs van Reindert's keukengerei te horen. 's Avonds krijgen we van Reindert een demonstratie sla drogen. Doet u even mee? Leg een keukendoek op tafel, leg er de gewassen sla in en pak de keukendoek vast bij alle vier de punten. Sla de keukendoek met sla nu droog in een richting waar het geen kwaad kan (bijvoorbeeld vanaf mijn balkon?).

's Avonds aten we mozarella met handgemaakte pesto en als hoofdmenu tagliatelle met lamsvlees. Later op de avond was steeds een fluitend geluidje te horen. Regelmatig, soms net een sonarsignaal. Reindert pakte zijn vogelhandboek erbij om te laten zien wie de veroorzaker hiervan was. Het was de dwergooruil, een vogel die we in Corsica nog vaak zouden horen.

Gefietst vandaag: 31 km (poeh!)

Vorige pagina Volgende pagina