20 augustus: Rustdag in Lourdes Zicht vanaf de kerk van Lourdes. Vandaag is het rustdag in Lourdes en ik voel me nog behoorlijk suf. Ik kan me eigenlijk er niet toe brengen om meteen richting het gezegende kuuroord te marcheren. Dus breng ik de ochtend lezend in de laatste hoofdstukken van Lord of the Rings door. Uiteindelijk krijg ik een lift van Guido. Alvorens we Lourdes in gaan, moet er nog wel eerst gekeken worden in de fietsenwinkel even buiten de stad. De vervente fietser staat hier met de neus tegen de ruit te turen naar wat men hier heeft te bieden: fietsshirts van bekende wielerploegen, armstukken en beenstukken voor als het koud wordt in de bergen. Ikzelf probeer waterdichte sloffen voor over mijn schoenen, maar de mevrouw van de winkel kan niets vinden dat over mijn maat 46 heen kan. Ik moet het er maar op wagen. Bij een aardige tent in de stad trakteren Guido en ik onzelf op crepes en een coupe ijs en nemen de stand van zaken in Lourdes door. Uiteindelijk draait het in Lourdes natuurlijk niet allemaal om die fietszaak, maar om de grot waar St. Bernadette een bron deed ontspringen, nadat zij Maria had gezien. Vlak bij die plaats is een kerk opgericht en zijn er baden aangelegd, waarin zieken hopen te genezen in het water uit de bron. Mensen komen dan ook in grote getalen met zieken de plaats bezoeken. Men komt uit allerlei landen en daarom is een groot aantal zalen en zaaltjes, waarin in ieders taal gepredikt wordt. Voor wie niet naar Lourdes kan komen, kunnen kaarsen aangestoken worden. Kaarsen beginnen bij een formaat van 30 cm en in een aparte winkels ter plekke zijn kaarsen van een formaat, waar je in Nederland met moeite een kaarsenstandaard voor zou kunnen vinden. Wat me ook opviel, waren de talloze uniformen die je er ziet. Zo is er natuurlijk veel verplegend personeel om rolstoelen en bedden te duwen. Sommigen gehuld in een uniform, dat je doet denken dat je even vijftig jaar terug in de tijd geworpen bent. Daarnaast zie je er ook veel jeugd van de scouting. De bekendste souvenir in Lourdes is een jerrycan met het water uit de bron. Ook zijn er plastic beeldjes van St. Bernadette met het water erin. Om het water eruit te schenken dient het hoofd van de heilige .. eh .. afgeschroefd te worden. Afgezien daarvan is er natuurlijk een keur van andere religieuze aandenkens. Er zijn zelfs winkels die qua omvang en inrichting veel weg hebben van supermarkten. De mooiste souvenir die ik zelf kon vinden was een aantal ansichtkaarten met lithografen uit het begin van de vorige eeuw van Lourdes en omgeving waarmee reclame werd gemaakt bij toeristische bureaus. De mooiste vond ik wel de kaart waarop een oude, open autobus over de Col d'Aubisque rijdt. Morgen staat deze Col voor ons op het programma, terwijl vandaag al enkelen uit onze groep zich verbeten hebben op de Tourmalet. Mooie prestatie. Dat staat altijd goed op je C.V.. De promenade naar de kerk van Lourdes.