19 augustus: Orolon - Lourdes
Vandaag komen we wat je noemt dichter bij de bron. En dat is wel nodig ook, want
ik ben nog altijd niet genezen van de bijensteek. Bij het praatje bij het ontbijt
vertelt Dirk dat er mogelijkheden zijn om de etappe wat te bekorten. Ik besluit
van deze mogelijkheid gebruik te maken. Na het ontbijt ga ik dus opweg.
Hoewel ik meteen een lus afsnijdt, valt de onofficiële route niet tegen.
De route voert over een rustige B-weg met goed asfalt. Wat wel tegenvalt is dat
op een gegeven moment bij het schakelen de ketting erafloopt. Dan is het handig
als je je voeten snel uit dat klik-systeem kunt losmaken, wat ik voor de vakantie
heb laten aanbrengen. Dat lukt me dus niet en ik lig plots op het asfalt.
De draad eenmaal opgepakt, kom ik wat later in het plaatsje Lasseube, waar ik
Alice en Carolien tegenkom. Zij twee hebben zich niet gek laten en hebben
dezelfde route gekozen als ik. Van de extra te besteden tijd wordt een koffie
genuttigd in het stille plaatsje en ik sluit me daar graag bij aan. Ik sluit me
bij de dames aan op weg naar Rebénanq, waar ze goeie koffiebroodjes
verkopen. We kunnen deze topper natuurlijk niet onthouden aan de reisgenoten,
die ons op het terras tegenkomen. Om uit Rebénanq te komen moet nog een
steile klim overwonnen worden, waarna ik op de top me bedenk dat ik mijn helm
vergeten ben. Daardoor moet ik de klim nog eens overdoen en ben ik weer op
mijzelf aangewezen.
Op vakantie maak ik er ook altijd een sport van om in de middle of nowhere het
thuisfront te bellen. Ergens tussen Rebénanq en Nay probeer ik mijn
mobiel uit en ik heb zowaar bereik. Na Nay kan ik kiezen tussen snel en druk
of toeristisch en heuvelachtig. Het grootste stuk ga ik voor snel, om in
een plaatsje neer te strijken op een bankje en nog even wat te soezen. Dan zie
ik 'de trein' langskomen en ik sluit me bij hen aan op het toeristische stuk
op de laatste 5 kilometer. Zo rijden we onder een bladerendak naar Lourdes.
Twee kilometer voor de stad komen we langs een camping waar een ongelofelijke
hoeveelheid stacaravans zij aan zij staan. Het was net het Westland, maar dan
met caravans in plaats van kassen.
Als we het bos uit zijn, komen we in Lourdes, waar het geheel naar verwachting
druk is. Een iets gedetailleerdere kaart van het VVV helpt ons naar de camping.
Maar voordat we de camping bereiken, moeten eerst nog neuzen gedrukt worden
tegen de ruit van een fietswinkel. Deze winkel is een waar Mekka (misschien niet
de juiste woordkeuze hier) wat betreft fietsassecoires en vooral ook kleding.
Fietsshirts van tal van wielerploegen zijn er te koop, maar vooral ook de oranje
shirts van de Baskische ploeg Euzkartel.
Dan strijken we neer op de camping, waar voldoende ruimte is op een groen
grasveld om de tenten te plaatsen. Alles lijkt rustig totdat de TGV langsraast.
Het blijkt dat het traject ervan een paar meter achter het struikgewas ligt.
|